Ostoja - Domki nad morzem
ładowanie...

24 czerwca 2017

Imieniny:

ładowanie...

złóż życzenia

Znak zodiaku: Rak
sprawdź horoskop

Ogłoszenia:
  1. Motoryzacja
  2. Nieruchomości
  3. Lokale
  4. Mieszkania
  5. Handel
  6. Usługi
  7. Finanse
  8. Zdrowie i Uroda
  9. Praca
  10. Różne
  11. Dodaj ogłoszenie
Do zdarzenia doszło na ulicy 3 Maja. Na miejscu była policja i prokurator. Lekarz stwierdził zgon z przyczyn naturalnych.
23.06.2017
0
Na początek firma, która wybudowała zakład na terenie strefy ekonomicznej w Osinach, zatrudniła ponad 30 osób.
23.06.2017
1
Gzel to ulubione miejsce wypoczynku wielu rybniczan, ale teraz przedstawia smutny widok: brzeg jest usiany martwymi małżami, które gniją w upale. Ja jest przyczyna, czy woda jest zanieczyszczona, co na to służby ochrony środowiska?
22.06.2017
0
W mieście mieszka ponad 16 tysięcy osób z różnymi niepełnosprawnościami. Urzędnicy próbowali znaleźć się na ich miejscu, aby dowiedzieć się, jak można ułatwić im życie. M.in. wiceprezydent poruszał się na wózku inwalidzkim.
21.06.2017
0
Miała dostać nagrodę za pomoc w ujęciu hakera, a straciła oszczędności życia. 64-latka wrzuciła do kosza na śmieci 50 tysięcy zł, bo uwierzyła mężczyźnie podającemu się za funkcjonariusza CBŚ!
21.06.2017
2
Młoda orkiestra dęta z Nędzy zagrała tak dobrze, że zdobyła druga nagrodę w 25. Przeglądzie Orkiestr Mniejszości Niemieckiej Leśnica 2017. To głównie zasługa znakomitego dyrygenta Krzysztofa Fulneczka
24.06.2017
0
Dzieje pierwszej parafii rybnickiej cz. 14
15.06.2017   Rybnik, Region   Historia   Wydanie: 2017/24 (3122)

Kilka lat temu rejon kościółka akademickiego na Górze Cerekwickiej przebadali archeolodzyWspólnota religijna to także miejsca wiecznego spoczynku zmarłych. Dziś piszemy o rybnickich cmentarzach, których historia w epoce chrześcijańskiej zaczęła się na Górze Cerekwickiej.

Od niepamiętnych czasów zmarłych mieszkańców Rybnika i okolicznych wiosek grzebano wokół kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej na Górce Kościelnej. W krypcie pod jego prezbiterium chowani byli dawni właściciele miasta oraz członkowie ich rodzin. Tam też spoczywają pierwsi rybniccy duszpasterze, gdyż tradycja chrześcijańska nakazywała, aby wierne owieczki spoczywały w pobliżu swych dobrych pasterzy. Od 1750 roku w specjalnie zbudowanej krypcie pod chórem, za odpowiednią opłatą, mogli być grzebani również znaczniejsi mieszczanie.

Grób na grobie

Cmentarz przy kościele na górce ogrodzony był częściowo murowanym, a częściowo drewnianym parkanem, który według ustalonej kolejności w należytym stanie utrzymywały poszczególne wioski przynależne do parafii. Przy bramie wejściowej stał krzyż, a nad mogiłami górowała drewniana rzeźba Matki Boskiej umieszczona na postumencie.

Kiedy na początku XVIII wieku liczba ludności miasta i wiosek poważnie wzrosła, cmentarz ten stał się za ciasny. Coraz częściej zachodziła konieczność przekopywania grobów, w których zwłoki nie uległy jeszcze całkowitemu rozkładowi. Zmusiło to księdza Feliksa Reisnera (?-1808, proboszcz w latach 1772-1808), do poszerzenia nekropolii i oddania na ten cel części własnego gruntu. Tym sposobem w roku 1807 obszar cmentarza powiększył się o jeden raz dotychczasowej wielkości.

Problemów wiele

Po niespełna dwudziestu latach ksiądz Michał Schneider (1772-1837, proboszcz w latach 1808-1837) ponownie powiększył ten cmentarz o dalsze o 3 morgi i 65 prętów kwadratowych. Po kilku następnych latach i ten teren jednak okazał się niewystarczający, co zmusiło parafię do wykupu 0,75 morgi sąsiedniego pola od obywatela miasta Fleischera. Na ciasnocie nie kończyły się niestety problemy ze starą nekropolią, która na przełomie XVIII i XIX wieku była już bardzo zaniedbana, część murowanego parkanu runęła, a drewniane płoty uległy całkowitej dewastacji.

Okoliczna ludność wypasała tam bydło i trzodę, żerujące wieprze ryły po grobach, a czaszkami i kościami bawiły się dzieci, nie okazując żadnego szacunku dla szczątków zmarłych. Było to powodem wielkiego zgorszenia mieszkańców, dlatego proboszcz Feliks Reisner zwrócił się do władz fiskalnych państwa pruskiego, które sprawowało patronat nad kościołem, o odpowiednie fundusze i zezwolenie na założenie nowego cmentarza. Prosił też o zgodę na zatrudnienie kopidoła (grabarza), którego dotychczas w parafii nie było.

Zmarłych pogrzebać

Dlaczego? Ano dlatego, że ciągle praktykowano tu odwieczny zwyczaj, zgodnie z którym jednym z chrześcijańskich uczynków miłosierdzia nakazującym zmarłych pogrzebać rodzina i bliscy nieboszczyka sami kopali dla niego grób. W odpowiedzi na prośbę księdza władze wyraziły zgodę na utworzenie posady kopidoła, a proboszcz zatrudnił grabarza. W piśmie z 13 lipca 1803 roku proboszcz Reisner poinformował o tym patronat kościoła, zaznaczając jednak, że parafianie nie chcą zrezygnować ze zwyczaju samodzielnego grzebania swych zmarłych.

Konsekwencje były takie, że nowy kopidoł, którym został emerytowany huzar Zimonia, nie miał żadnych dochodów ze sprawowanej funkcji. W związku z tym ustalono odpowiednią opłatę dla kopidoła, która wynosiła: od grobu dorosłego latem 6 groszy srebrnych, zimą 12 groszy srebrnych, od grobu dziecka latem 3 grosze srebrne, zimą 6 groszy srebrnych. Początkowo parafianie nie godzili się na te ustalenia i dopiero za namową proboszcza rodziny zmarłych zaczęły płacić kopidołowi.

Obrzędy pogrzebowe

Ubodzy parafianie, których nie stać było nawet na te symboliczne opłaty, dalej mogli sami grzebać swych zmarłych. Kopidołowi wręczali jedynie dobrowolny datek za wskazanie miejsca pochówku i pomoc w obrzędach pogrzebowych, które nie zmieniały się od wieków i były bardzo skromne. Zazwyczaj trumnę z ciałem zmarłego lub tylko zwłoki ułożone na zwykłej desce i owinięte w całun przywożono furmanką do kościoła na krótką ceremonię prowadzoną przez księdza, a następnie składano w grobie, który uprzednio wykopali krewni.

Otwarcie w Rybniku lecznicy Spółki Brackiej oraz szpitala św. Juliusza doprowadziło wkrótce do całkowitego zapełnienia cmentarza parafialnego. Zmusiło to księdza Edwarda Bolika (1823-1899, proboszcz w latach 1861-1899) do ponowienia starań o zgodę na założenie nowej nekropolii. Jednak na pismo w tej sprawie z dnia 10 marca 1881 roku skierowane do władz państwowych odpowiedź była negatywna.

Wyczekiwana zgoda

Dopiero kolejny proboszcz, ksiądz dr Franciszek Brudniok (1879-1926, proboszcz 1900-1923), uzyskał długo oczekiwana zgodę i w 1920 roku założył nowy cmentarz parafialny o powierzchni 1,75 hektara, który ulokowano na płaskowyżu zwanym Garbią Kępa, w miejscu, gdzie istniała niegdyś garbarnia skór. Początkowo pochówków było tam niewiele, bowiem długo jeszcze rybniczanie grzebali swych zmarłych w przekopywanych grobach na Górce Kościelnej. Po całkowitym zaprzestaniu pochówków stary cmentarz na Górce Kościelnej stał się naturalnym mauzoleum pamięci o naszych przodkach.

Józef Kolarczyk

Dodaj komentarz

Komentarze

* - pole wymagane

Brak komentarzy
Czytaj także
pokaż więcej
Rybnik. Miasto z ikrą
e KULTURA
Możesz ten artykuł oznaczyć jako przeczytany
Tresna
Praca w Niemczech
Nasza sonda
Czy podoba ci się pomysł na promocję Rybnika poprzez kręcenie serialu telewizyjnego?



43513,43582,43574,43568,43564,43561,43585,43584,43583,43581,43580,43579,43577,43576,43575,43572,43570,43569,43566,43567,43563,43562,43560,43558,43553,43550,43548,43557,43556,43555,43554,43573,43565,43559,43525,43516,43546,43494,43417,43351,43300,43552,43495,43438,43419,43366,43122,43090,43009,42902,42830,41464,41185,41139,41093,40871,43511,43418,43367,43301,43224,35489,35311,35310,30320,28101