Na poczontku szej¶ædziesiontych lot nasza parafijo by³a jeszcze ³ogromnie wielgo, krom samego miasta, nole¿a³y do ni ³okoliczne wsie. Autow wtynczos by³o ma³o, a jak trza by³o jechaæ na kolynda kaj dalij, to nojbogatszy gospodorz we wsi posy³o³ po farorza sonki abo fura, podle tego jako by³a pogoda abo jako droga do wsi wiod³a.
Mój kuzyn Krystian, co co³ki lata by³ ministrantym, ³ogromnie rod na te daleki kolyndy ³azi³, bo ludzie dowali synkom, co tam kery mog: jabka, pieczki, bombony, konsek ko³ocza, czasym co ³od ³obiadu, a w doma tego niy by³o! A na koniec kolyndy by³a jeszcze prymijo ³od farorza! Na ta nojwiyncy czeka³a Krystianowo mamulka a mia³a naplanowane, co za te pora groszy dzieckom do szko³y nakupi, bo ujek Zefek ma³o zarobio³ a dziecek mieli siedmioro, to na wszystek niy styk³o.
Jedyn roz Krystian ze swojim nojlepszym kamratym Pietrym poszli ze farorzym na kolynda do Rogo¼nej. Sama wie¶ przi drodze le¿y, ale mo jeszcze co³ko kupa przisio³kow a kontow. Jak sie zacz³o robiæ cima, ³osta³o im jeszcze pora cha³pow na Brodku, a synkom ³ogromnie chcia³o sie je¶æ. Wle¼li do jednej cha³py, ale tam gospodorze udali biydokow. Nic ty¿ niy dali ministrantom, a ³oni by byli radzi choæby yno krajiczkowi chleba! Jak sie farorz ³obroci³, synki urwali ze choinki po pierniku a wsadzili do gymby. Piyrszy g³od zaguszyli a nazod dostali chyñæ na zg³obianie! We ³ostatnij cha³pie miyszkali taki starziki: Wilu¶ a jego siostra Yma. £oba mieli bez ³osiemdziesiont lot a byli fest g³uche. Synki zaroz to wykorzystali, a zamiast porzondnej kolyndy za¶piywali swoja ¶piywka: Przibie¿eli do Betlejym Angliki, pozbiyrali wszystkim ludziom szpyndliki... Jak wloz³ farorz, udali nabo¿nych m³odziankow a zanucili: chwa³a na wysoko¶ci... Liczyli po cichu, ¿e ³on niy s³yszo³, co nawywijali. Po kolyndzie Yma przirychtowa³a wszystkim chleba ze szpyrkom a le¶nego tyju, a synkom zrobi³o sie gupie, ¿e robili se szpasy ze dobrych ludzi. Kej sie roz³onczyli ze gospodorzami a mieli siadaæ na sonki, farorz pado³ synczyskom tak:
– Wy szpyndlikorze piechty za sonkami a¿ do samych ¯orow...
To by³o nojdelsze szej¶æ kilometrow we Krystianowym ¿yciu!