Pamiętam policję w kościele

Ile pan miał lat, kiedy powstała ustawa o samorządzie gminnym?
Łatwo policzyć, miałem niecałe jedenaście lat. (śmiech)

Zapamiętał pan coś z tego czasu?
Raczej nic nie zapamiętałem, bo zupełnie nie byłem tym zainteresowany. Chociaż nie! Pamiętam jedną rzecz, tylko nie wiem, w którym to dokładnie było roku. To była taka wielka uroczystość na rynku nadania sztandaru policji, która zaczęła się w kościele. I to musiało już być w demokratycznej Polsce, inaczej reprezentacja policji czy też milicji na pewno nie poszłaby do kościoła.

Jakim miastem jest dzisiaj Wodzisław?
Te dwadzieścia lat było dla Wodzisławia trudnym czasem. Wystarczy spojrzeć na dalszą historię miasta, jak w połowie lat siedemdziesiątych powstawało w wyniku sztucznego administracyjnego scalenia miast i gmin. Nie przetrwał próby czasu. W dobie powrotu do wolności w tych sztucznie przyklejonych dzielnicach powróciły tęsknoty za samodzielnością. I co? Nagle Wodzisław z ponad stutysięcznego miasta stał się pięćdziesięciotysięcznym. Musiał znaleźć zupełnie inną formułę działania, niż do tej pory.

I uważa pan, że taką formułę udało się znaleźć?
Tak, pod postacią budowania pozycji lidera, ale nie w sensie lidera powiatu, bo to byłoby sztuczne przywództwo. Chodzi o przewodnictwo w partnerstwie z tymi gminami, które kiedyś były dzielnicami Wodzisławia i tworzyły z nim całość. Umiemy wspólnie działać, tworzyć projekty. Wystarczy spojrzeć chociażby na wspólną kanalizację, na współdziałanie w Międzygminnym Związku Komunikacyjnym. Uważam, że potrafimy budować nie tylko nasze miasto, ale patrzymy na Ziemię Wodzisławską, jak na jedną aglomerację.

Za co by pan swojemu miastu postawił piątkę?
Za to, że jest u nas wiele pozytywnych przykładów budowania społeczeństwa obywatelskiego, które bierze odpowiedzialność za swój los. Są to ugrupowania czy stowarzyszenia, które postanowiły reprezentować mieszkańców w samorządzie, jak chociażby Wspólnota Ludzi Dobrej Woli skupiona wokół pięknej idei niesienia pomocy, czy też ugrupowanie związane z Odrą Wodzisław, która awansowała trzynaście lat temu i zaczęła promować nasze miasto w kraju. Mamy także reprezentantów związanych z innymi ugrupowaniami: Wodzisławianie dla Miasta czy Nasz Wodzisław. Można powiedzieć, że nasze miasto jest silne organizacjami pozarządowymi. Nie żyjemy na łasce miast większych.

A największy minus Wodzisławia to…
Nie chciałbym być źle zrozumiany, tym bardziej przed wyborami, ale uważam, że minusem jest częsta zmiana władzy i nieustanne zmiany pomysłu na Wodzisław. Jest to problem naszego miasta, ponieważ nie da się wszystkiego zrobić w cztery lata. A jeśli jeszcze weźmiemy pod uwagę lata dziewięćdziesiąte, kiedy to oddzielały się sąsiednie miasta i gminy, to kadencje trwały jeszcze krócej. Wybory odbywały się co 1,5 roku, co 2 lata. Dzisiaj w Wodzisławiu pokutuje, i słowo pokutuje jest tutaj najlepsze, kompleks większych miast naszego regionu. Tylko że w tych większych miastach często jest stabilna władza samorządowa, która pracuje przynajmniej trzy, cztery kadencje. U nas niestety często na tym tle dochodzi do konfliktów. Co wybory, to wszystko się zmienia o 180 stopni.