Kryminalno zagadka

Nasz somsiod Hajnuś Staniczek, co miyszkoł za nami tak ze trzista metrów we polu, łogromnie rod łogłondoł tyjatry „Kobra”. Jego baba Wefka strasznie sie śniego śmioła, jak godoł, że łon by tyż tak poradził, jak te inszpektory we telewizorze: – Powiydz, żebyś tyż tak skokoł po szczodrokach jak te młodzioki, przeca je ci już bez piyndziesiont! – dziwowała sie.
– Wiysz babeczko, jo yno żałuja, że jo za młodu ło takim fachu niy wiedzioł, dzisioj bych mioł pełno łorderow, a wszystki chachary by za kratami siedziały... – Ty sie ciesz, że żyjesz, bo byś możnej już ze dwa metry pod trownikiym leżoł, przeca łoni strzylać dobrze poradzom! – kończyła dycki dyskusyjo Wefka.
Jednyn roz stanoł Hajnuś ze łożka lewom nogom, bezto tyn dziyń zaczon sie pechowo. Wszystko było cołkiym inaczyj, niż se myśloł! Na rano niy było mylzupy, bo Wefka pojechała do ciotki do Ksionżynic, bo choro fest była, a chciała Wefki widzieć jeszcze przed śmierciom, coby i poronczyć, co ze pogrzebym. Potym przed połedniym przijechoł Józik Zmelka, Hajnusiow kierownik z roboty, a padoł mu, że mo prziść na drugo zmiana miasto na noc, bo Francikowi Korbelowi urodziło sie dziesionte dziecko i je tak nażgany, że do roboty niy przidzie.
Hajnuś niyrod był tyj drugi zmianie, bo praje we tyn dziyń leciała „Kobra”, a łon ani konska niy łoboczy, bo bydzie harowoł we robocie, ale mus to mus! Było już po jedynostej, jak szoł nazod do dom. Światła na głownej drodze niy świyciły, bo je gasili kole dziesiontej skuli łoszczyndności, a miesionczka tyż na niebie niy było, bezto jak wlozł do pola, zrobiło mu sie markotno. Wele Musiolikow był łogrod, a Staniczek słyszoł, że tam ktoś cichuśko godo, ale za kwila uznoł, że sie mu zdało. Gibnoł sie trocha a ani wiela pod nogi niy patrzoł, łoroz na pojstrzodku miedze dojrzoł coś biołego, schylił sie a sam leżom dwie gołe babski nogi!
– Kto mi sam tyż trupa przismyczył? – dziwowoł sie na głos. – Jak sam som nogi, to reszta musi być w tym łowsie – medytowoł – szkoda, że ni mom taszlampy, abo chocioż kołkow, bo niy kurza... – a schylił sie jeszcze niżyj, żeby cosikej dojrzeć.
– Co se życzycie panoczku? – odezwoł sie jakiś młody chopski głos a z łowsa wyjrzały dwie gowy.
– Dziynki Bogu żyjecie, kamiyń mi ze serca spod! – łodpedzioł Hajnuś a szoł swojom drogom.
Żodyn by sie ło tyj przigodzie niy dowiedzioł, bo chop łod gańby trzimoł jynzyk za zymbami, ale za jakiś dwa-trzi lata, kiej „Kobry” we telewizorze już niy leciały, Wefka chciała zrobić uciecha Hajnusiowi, bo mioł praje urodziny a kupiła dwa bilety do kina na nojnowszy polski kryminał „Dom pod zegarem”, ale łon padoł, że niy pojdzie, a żeby sie baba niy gorszyła na niego, pedzioł i, co go wtynczos spotkało.