Winogrona jak bale cz. I

Józik Koberlik ze Żorow wydzierżawił we gorach konsek parcele a postawił se tam lauba. Posadził przi ni biołe a czorne wino, chocioż wszyjscy mu to odrodzali, że niby we gorach na wino je za zima, ale łon sie uprził i koniec! Za rok wele Koberlikowej lauby wybudowoł se swoja altanka Pieter Kwiatkowski, nojprawdziwszy gorol ze pojstrzodka Polski, co teroz chopa ze Rudy Śląski udowoł, bo już bez dwadzieścia lot na Śląsku miyszkoł, kaj prziszoł za robotom. Józika łogromnie mierziło taki somsiedztwo, chcioł se łod goroli łoddychnońć, bo przeca we familoku, kaj miyszko, nałokoło same fajne chopy, bo wypić śnimi idzie abo pojechać na ryby, ale cóż z tego, kiej same gorole! Taki choćby był najfajniyjszy, to niy rozumi, co Ślonzokowi na sercu leży! Bezto Koberlik długo nad tym medytowoł, aż wymyślił ta „dacza” we gorach, bo wiadomo „milszo ciału koszula...” i lepi mieć za somsiada gorola ze gorow (bo bliży) niż tam kajś z drugigo końca Polski. Ale co tu dużo godać, te somsiedztwo z tym Pietrym Kwiatkowskim mu niy klapło!
Jak se roz Józik popił, to chcioł gorolowi pokozać, jak się na wywczasach gospodarzi! Wetnoł się śnim ło halba, że za rok ło tyj samyj porze bydzie mieć na laubie winogrona jak bale. Pieter tyż był wypity, bezto mu łodpedzioł, że pryndzy mu na rynce kaktus urośnie, niż taki winogrona na Kobrlikowej laubie. Skuli tego chopy sie mało niy poprały, ale łobyło sie bez targanio sztachet ze płota, bo do akcji wkroczyły jejich baby, co sie już zdonżyły skamracić a zaciongły swoich „ślubnych” kożdo do swoji budy.
Na drugi dziyń niy obeszło sie bez przeproszanio, bo mieli się spotkać na gorskich wywczasach dziepiyro za rok. Na pożegnani Koberlik wyciongnoł łostatnio korbflasza łońskigo wina ze ostryngow a roztomile chopeczki sie ku ni przipiyni.
– Do łożyroków je dobro każdo prziwilijo do wypicio! – nerwowała sie Koberliczka, bo chciała jechać do dom, ale autym jeździć niy poradziła.
Kwiatkowsko jom pocieszyła:
– Niech się pani nie denerwuje sąsiadko, jutro jest niedziela, do pracy iść nie muszą, to mają czas do wieczora wytrzeźwieć! Upał będzie mniejszy i lepiej się pojedzie!
– Yno my się muszymy postarać, coby nasze chopeczki jutro ani korka niy powoniali! – padała Koberliczka a tego dopilnowała.